Henryk Opieński:
Pieśń Majowa
Bolesław Raczyński:
Hania II (królewna moja idzie przez łąki...)
Hania IX (wiatry zwiały ten kwiat biały...)
Żale
Karol Szymanowski:
Etiuda b-moll op. 4 nr 3
Daleko został cały świat
Juliusz Wertheim:
Na mej duszy strunach
Wszystkich Kwiatów
Jadwiga Sarnecka:
Szumny wichrze głuchych pól
Impresja c-moll
Jerzy Gablenz:
Cudna promienna
Śnią mi się cudne twe oczy
Ludomir Różycki:
Tańce polskie op. 37
Władysław Żeleński:
Blada róża
Mieczysław Karłowicz:
Idzie na pola

Kompozytorzy „Młodej Polski” buntowali się przeciwko pozytywizmowi, nie ufając przekonaniu, że rozum wyjaśni i pomoże rozwiązać problemy człowieka przełomu wieków dziewiętnastego i dwudziestego. W pieśniach – Opieńskiego, Raczyńskiego, Sarneckiej, Wertheima, Żeleńskiego, Karłowicza czy Gablenza – słowo z dźwiękiem tworzą jedną koherentną całość. Muzyka wypływa, frazami melodyjnymi i zmysłowymi, z tekstu poetyckiego, jego intonacji i kluczowego nastroju. Nie jest przeciw, ale wchodzi w związek harmonijny, zgodny ze strukturą i wymową wierszy. Uwypukla znaczenia i sensy. Kilkanaście takich muzycznych opowieści zebrali na płytę „Na mej duszy strunach” Katarzyna Wiwer (sopran) i Marek Szlezer (fortepian).