I Polonez
Dafni
Przebudzenie
Czasem rzecz błaha
Zamilcz, ach, zamilcz już
Zwiedła róża
Minęły szczęścia dni
Piękna Pani
Niechaj miłość nas połączy
Wstało już słonko na niebie
Przy boku twym
Wspomnienia
Jesienny dzień
Rodzinna wies
II Polonez
Przestań przede mną łzy ronić
Lube siedlisko

O ile polonezy fortepianowe Michała Kleofasa Ogińskiego, tak charakterystyczne dla jego twórczości, mogą być interpretowane jako wyraz patriotyzmu i zamiłowania do tradycji narodowych, o tyle liryka wokalna przedstawia kompozytora bardziej jako syna europejskiego stanu arystokratycznego – jest bardziej kosmopolityczna, nosi znamiona odniesień do wysokiego stylu charakterystycznego dla głównych europejskich nurtów muzycznych tamtych czasów, posługuje się w większości obcymi językami. Nie jest to twórczość „kompozytora-zawodowca”, ale właśnie ta jej bezpretensjonalność i przystępność dla szerokiego kręgu miłośników muzyki zaważyła na jej popularności i szerokiej recepcji. Po te właśnie kompozycje na płycie „Romanse” sięgnęły Katarzyna Wiwer (sopran) i Joanna Solecka (klawesyn).