koszyk0 sztuk  
user Zaloguj
nifccd143
Back cover pokaż tył okładki

Wydawnictwo: Fryderyk Chopin Institute
Seria: Muzyka czasów Chopina
Nr katalogowy: NIFCCD 143
Nośnik: 1 CD
Data wydania: wrzesień 2022
EAN: 5906395034857
48,00 zł
w magazynie
Zamów
Nasze kategorie wyszukiwania

Epoka muzyczna: romantyzm
Obszar (język): polski
Rodzaj: symfonia, uwertura

Lipiński / Moniuszko: Overture Bajka / Symphonies Nos. 2 & 3

Fryderyk Chopin Institute - NIFCCD 143
Wykonawcy
{oh!} Orkiestra Historyczna / Dirk Vermuelen
Nagrody i rekomendacje
 
Music Island Recommends
 
Stanisław Moniuszko:
Uwertura koncertowa „Bajka”

Karol Lipiński:
Symfonia C-dur op. 2 nr 2
Symfonia B-dur op. 2 nr 3
Krajobraz muzyczny ziem polskich pierwszej połowy XIX wieku tworzyło wielu kompozytorów, którzy zasługują na uwagę i obecność - zarówno w repertuarze koncertowym, jak i w fonografii. Krajobraz ten w szczególny sposób urozmaica i wzbogaca twórczość Stanisława Moniuszki i Karola Lipińskiego. Każdy z nich ma dokonania na innym polu: Moniuszko specjalizował się w operze i pieśni, a Lipiński - w dziedzinie muzyki instrumentalnej, zwłaszcza skrzypcowej.

Bajka powstawała w latach 1847-1848. Po raz pierwszy została wykonana w Wilnie przed 1 maja 1848 roku pod dyrekcją kompozytora. Kolejne wykonanie miało miejsce w Petersburgu 26 marca (7 kwietnia) następnego roku i zostało entuzjastycznie przyjęte przez tamtejszą publiczność, o czym kompozytor pisał w liście do żony: „ze wszystkich kompozycji Bajka najwięcej się podobała” (1849). (…)

Pod względem formalnym Bajka zawiera elementy allegra sonatowego, ronda i poematu symfonicznego. Można w niej wyróżnić ekspozycję (dwa tematy - pierwszy o charakterze marszowym, drugi - kantylenowy), rozbudowane przetworzenie (Vivace) obfitujące w nowe myśli muzyczne i ich warianty, oraz repryzę, w której powraca zmodyfikowany pierwszy temat w tempie Piu lento i kodę, kończącą utwór orkiestrowym tutti. (...)

Symfonie Lipińskiego pochodzą z młodzieńczego okresu jego twórczości. Nie jest znana dokładna data powstania Symfonii op. 2: C-dur nr 2 i B-dur nr 3., ale wiadomo, że zostały skomponowane przed 1810 rokiem. Lipiński zadedykował je hrabiemu Adamowi Starzeńskiemu herbu Lis ze Lwowa, który zatrudnił skrzypka jako koncertmistrza w orkiestrze pałacowej. (...)

Symfonie zajmują ważne miejsce w dorobku Lipińskiego i, jako juwenilia, świadczą o niewątpliwym talencie ich twórcy. W dojrzałym okresie twórczości Lipińskiego dominowały kompozycje na skrzypce z towarzyszeniem orkiestry bądź fortepianu (koncerty skrzypcowe, ronda, wariacje i fantazje) i utwory na skrzypce solo, w tym 11 kaprysów. „Polski Paganini” pisał je, by zapewnić sobie repertuar koncertowy, dlatego kompozycje te stawiają przed wykonawcą niemałe wyzwania techniczne. Utwory Lipińskiego w XIX wieku zyskały duże uznanie, a on sam, jak wirtuoz skrzypiec, osiągnął niebywały sukces w całej Europie.

Ewa Sławińska-Dahlig (fragment z książeczki)

Nagrano w Sali koncertowej Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach 2 września 2019 [1] i w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie 18–20 sierpnia 2021 roku [2–8].

Zobacz także:

  • NIFCCD 076
  • NIFCCD 078
  • AV 2279
  • QTZ 2139
  • PROSP 0022
  • HC 22068